Wanneer gaat hij het nu vragen?
Ik bedoel, hij had het vandaag kunnen aankondigen, toch?
Ik denk dat hij wacht tot de bekendmaking van de jaarresultaten.
Dan is iedereen er. Het is dan ook een beetje officiëler.
Wat ga je doen met dat aanbod van Lambrechts?
Ze zien me jaren niet staan en nu ze in de shit zitten,
staan ze met cheques te zwaaien.
Zo zit ik niet in mekaar, hé. - Nee, zo zit jij niet in mekaar, hé.
Nee, jij bent principieel. - Ja.
Voorspelbaar ook. - Ga door.
En een brave burger. - En saai.
Saai? Saai. - Maar saai wordt zwaar onderschat, hé.
Da's waar. - Geweldig, hé?
Prinses, we gaan naar huis.
Nee. - Ja.
Ben je je kroonprins aan het observeren?
Wanneer ga je het hem zeggen? - Morgenmiddag gaan we lunchen.
Dan vraag ik het hem officieel.
Het was fantastisch. - Dank je.
Anna heeft zich geweldig geamuseerd. Dank je wel.
Vond je het leuk? - Ja.
Niet te moe? - Ik ben nooit moe.
'Ik ben nooit moe.'
Ze slaapt.
Proeven?
Nee.
Lekker, toch?
Ik ga even brood halen. - Ah ja.
Centjes, alsjeblieft.
Papa '?
U mag even naar binnen nu.
Luc?
Ella?
Luc. - Ik wil Ella... Ella zien.
Je hebt... Je hebt drie weken in coma gelegen.
De dokters wisten niet wanneer je ging ontwaken.
Of je nog ging ontwaken.
We hadden geen keuze.
We moesten de begrafenis laten doorgaan.
In de winkel hingen geen camera's en we hebben geen bruikbaar beeld
van de bewakingscamera's van het benzinestation.
Op één ervan zien we wel in de hoek een flits van een moto die vertrekt,
maar de nummerplaat is onleesbaar
en ook het exacte type moto is niet te achterhalen.
In de winkel is het ''n oerwoud aan voet- en vingerafdrukken.
Zo veel dat er geen enkele nog zuiver is.
Echt fanatiek kuisen deden ze daar niet. En ja, we hebben ook geen getuige.
Behalve u natuurlijk.
Op basis van de willekeur en de brutaliteit van wat er gebeurd is,
is de kans groot dat de dader bij ons bekend is. Ik bedoel...
Dit soort geweld is zelden een op zichzelf staand iets.
Dat valt niet uit de lucht. Zo'n type heeft wellicht andere gewelddelicten,
caféruzies, weet ik veel wat, op zijn palmares.
En...
Kenny De Groot?
Stil.
Federale politie. - Federale politie, halt.
Politie. Handen omhoog. - Handen omhoog.
Tuig met een strafblad van hier tot in Tokio.
Diefstal, diefstal met geweld, heling,
knokpartijen in cafés van Oostende tot Aarlen.
Enfin, het is een draaideurcrimineel. Gevangenis in, gevangenis uit.
Ik zou toch maar een goeie advocaat nemen. Een strafpleiter.
Het is niet mijn winkel. Ik ga achter klanten aan
die hun facturen niet betalen. Ik lees contracten.
Het mag eruitzien als een simpele zaak, maar er zijn geen simpele zaken.
Er zijn geen rechtstreekse getuigen. - Nee? En ik dan?
Onpartijdige getuigen. - Zeg...
Bottom line?
Roofmoord, waar levenslang aan vast hangt, zal moeilijk worden.
Haar handtas lag verdomme in stukken vaneen op de grond.
Dat is het 'm juist. Technisch gezien is er pas sprake van roofmoord
wanneer de dader ook effectief iets ontvreemd heeft. Dat was niet het geval.
Zeg...
Het parket zou voor doodslag kunnen gaan,
maar realistischer is slagen en verwondingen met de dood tot gevolg.
Daar staat maximaal tien jaar op. Ik denk niet dat hij zal kunnen bogen
op een gunsttarief. Dus in de praktijk denk ik dat de kans groot is
dat hij voor minstens zes jaar binnengaat.
Zes jaar?
Denk ik.
En Anna?
Juridisch-technisch was Anna... een ongeluk.
Een ongeluk?
Een ongeluk.
We moeten onze tegenstanders niet onderschatten.
Hebt u zich weleens afgevraagd hoe het komt
dat een marginale hobbygaragist als Kenny De Groot
zich een ambitieuze en getalenteerde advocate
als Jw. Teugels kan permitteren?
Kijk naar uzelf, Mr. Segers. Met uw correct inkomen,
met uw correct aangegeven inkomen,
u draait uiteraard zelf op voor de kosten van de rechtsgang.
Dit in tegenstelling tot veel criminelen, die,
en dat zal u niet verbazen, geen keurig officieel aangegeven inkomen hebben.
En dus in aanmerking komen voor een pro-Deo advocaat.
In tegenstelling tot wat deze term doet vermoeden,
werken pro-Deoadvocaten niet voor de hemelse dauw,
of voortgestuwd door hun onstuitbare, niet te onderdrukken idealisme, nee.
Zij sturen hun niet onaanzienlijke rekening naar Vadertje Staat.
Vandaar dat in ruchtbare zaken, zaken waarmee je in de gazetten komt,
zaken als die van u, Mr. Segers, de daders zich pleiters van formaat,
pleiters als Mw. Teugels, kunnen permitteren.
Dat klinkt allemaal nogal cynisch, Mr. De Cock.
Ik zou eerder zeggen: realistisch. Of pragmatisch.
Kijk, u betaalt mij om u door dit mijnenveld te gidsen.
Het is dan hoe dan ook mijn taak om u te zeggen waar de mijnen liggen.
Meneer Segers.
Luc.
Ik ga u niet zeggen dat ik weet hoe u zich voelt.
Dat weet ik niet. En eerlijk gezegd, dat hoop ik ook nooit te weten.
Maar ik weet wel dat ik al veel mensen heb ontmoet
in een situatie zoals die van u.
En hoe ongeloofwaardig dat ook klinkt, velen van hen nemen de draad weer op.
Een proces is ook een verwerkingsproces, een afronding.
De rechtvaardigheid die u zoekt, en ook zult krijgen,
zal u helpen om rust te vinden.
Anders is het sowieso niet de moeite dat u eraan begint.
Bedankt.
Luc? Waarom kom je niet een tijdje bij ons logeren?
De Groot? Meekomen. Uw advocate is er.
Ik denk dat ik goed nieuws heb voor u.
En u volgt deze redenering, meneer de procureur-generaal?
Juist, ja.
Bedankt om mij te willen bellen.
Een procedurefout?
Wat moet ik mij daarbij voorstellen, bij een procedurefout?
Wel, de wet is complex, Mr. Segers.
En de wetgever heeft allerlei strenge regels ingebouwd
om willekeur bij arrestatie of vasthouden van mensen te vermijden.
Die regels zijn er terecht. Die zijn er om onschuldigen te beschermen.
Maar heel soms is de consequentie dat ook schuldigen ervan kunnen profiteren.
Dat is wat er nu is gebeurd.
Die gast heeft mijn vrouw vermoord. Ik heb hem herkend, hij zit vast.
Wat heeft procedure daar nu verder mee te maken?
Wel, dat is het nu net. De vordering tot gerechtelijk onderzoek:
de opdracht die het parket geeft aan de onderzoeksrechter
om een onderzoek te starten tegen een verdachte in een strafzaak...
In dit geval om Kenny De Groot te kunnen oppakken voor de feiten tegen uw vrouw.
De moord op mijn vrouw, bedoel je.
De moord op uw vrouw, dus.
Dat document is niet ondertekend door de procureur.
Een vergeetachtigheid of verstrooidheid.
In ieder geval, er stond geen handtekening op.
Ja... En dan?
Als de vordering tot gerechtelijk onderzoek niet is ondertekend,
dan is dat document volgens de wet niet geldig.
Bijgevolg zijn alle handelingen die zijn uitgevoerd
als gevolg van dat document niet wettelijk.
Hoor uzelf nu godverdomme eens bezig, man.
Wat is dat voor theoretisch gezever?
En niemand heeft dat gezien, tot nu?
De realiteit is dat de magistraten verdrinken in het papier.
En dus alleen de voor hen relevante stukken lezen.
De enige die zo'n dossier volledig leest, met komma's en punten en datums,
is de procedureadvocaat, en Mr. De Groot heeft een goeie.
En nu?
De begane fout wordt door de wetgever als dermate fundamenteel aanzien,
dat alle handelingen die eruit voortvloeien, nietig worden verklaard.
Er ontbreekt gewoon een handtekening op een papiertje. So what?
De raadkamer heeft bevolen om de verdachte vrij te laten.
Wat '?
Vandaag, om 17 uur.
Het spijt me.
Op las! van de raadkamer
is de verdachte iets over vijven vanavond vrijgelaten.
Het parket verkiest om niet te reageren.
De advocate van de betrokkene heeft wel een korte verklaring afgelegd.
Procedures moeten gerespecteerd worden. En in de eerste plaats
door zij die moeten waken over de toepassing daarvan.
De garantie op correcte rechtspraak is vervat in zijn regels.
En die regels zijn niet buigzaam, noch negocieerbaar.
Ik kan me voorstellen dat er veel mensen thuis nu denken:
Hoe is dit mogelijk?
En dat is natuurlijk zeer begrijpelijk.
Het is ook niet de eerste keer dat iemand wordt vrijgelaten
wegens procedurefouten, of zelfs vrijgesproken.
Maar in dit geval is het erg pijnlijk
dat het gaat om het ontbreken van een handtekening op één document.
Is de verdachte dan definitief vrijgelaten?
De juridische term is.' de strafvordering is onontvankelijk.
Dat betekent da! het Openbaar Ministerie nog altijd kan vorderen.
Maar als de bewijzen die in beslag zijn genomen,
nietig worden verklaard, dan wordt het een heikele zaak.
Leo, is er al reactie van de minister van Justitie?
Ja, en ze klink! wel zeer bekend in de oren.
Ik kan geen uitspraak doen over dit specifieke geval.
Er is in dit land een scheiding der machten.
Maar ik begrijp de verontwaardiging bij de publieke opinie.
Ik kan alleen maar herhalen dat mijn departement werk heeft gemaakt...
Gaat het? - Ja...
Nee. Sorry, ik bedoel... - Ik begrijp wat je bedoelt.
Dank je.
Iedereen voelt met je mee, Luc.
Maar ze weten niet hoe ze met jou moeten praten. Wat ze moeten zeggen.
Dat weet ik soms zelf ook niet zo goed, dat kan ik ze moeilijk kwalijk nemen.
Het is goed dat je gekomen bent. De mensen hebben naar jou gevraagd.
Beste vrienden...
ons bedrijf kan, zeker op een dag als vandaag,
tevreden terugblikken op het verleden.
Maar het is vooral de taak van een bedrijf en zijn CEO
om vooruit te kijken, naar de toekomst.
En om Puype Logistics beter voor te bereiden op de uitdagingen
die zich de komende jaren, de volgende decennia zullen stellen,
is de tijd gekomen voor deze ancien
om een stapje opzij te zetten.
En vol vertrouwen het roer in handen te geven van een jonge wolf.
Een man met ervaring, goesting, visie, talent
en, belangrijk, doorzettingsvermogen.
Beste vrienden, graag stel ik u voor aan onze nieuwe CEO...
Wim De Vos.
Mag ik? - Tuurlijk.
Luc, ik hoop...
Je bent de juiste man op de juiste plaats. Als ik Karel was,
dan had ik gezien de omstandigheden dezelfde keuze gemaakt.
Bedankt.
Dat is heel belangrijk voor mij. Echt waar.
Ik wou alleen zeggen dat het bedrijf heel veel aan jou te danken heeft
en dat we binnenkort maar eens moeten praten over hoe jij één en ander ziet.
Er komt een mooie functie vrij in Dubai. Nu jij...
Enfin, hoe zal ik het zeggen? - Nu ik niet meer gebonden ben.
Ja. Nee, nee. Zo bedoel ik het niet.
Maar... misschien is het 's goed om van omgeving te veranderen.
Andere lucht op te snuiven.
Ik zal er eens over nadenken. Ik denk het niet.
Ik heb het gevoel dat ik hier,
hoe zal ik het zeggen, nog niet helemaal klaar ben.
Oké.
Je weet, als er iets is, je kunt mij alles vragen, hé.
Oké.
Oké, tot... Tot later dan, hé.
Volgens Karel neem je al dagen je gsm niet op.
Gaat het, Luc?
Dat is nu al de tweede keer dat je mij die vraag stelt.
Ze klinkt nog even dwaas als de eerste keer. Nee, het gaat niet.
Ik zou willen dat het gaat, maar het gaat niet. Dank je.
Waar ben je gisteren geweest? - Op mijn werk.
Nee, je bent gisteren niet op je werk geweest. En eergisteren ook niet.
En als je er bent, dan is het of je er niet bent.
Je vrienden en collega's maken zich zorgen.
En ik maak me zorgen.
Je was ook niet thuis.
Je bent me gevolgd of wat? - Nee.
Ik heb voor de deur staan wachten. Lang staan wachten.
En weet Karel dat je mij volgt?
Zou je trouwens niet beter met die andere vrouwen van Captains of Industry
een of ander goed doel gaan dienen? Eens goed gaan eten voor Afrika of zo?
Luc, je gaat toch geen domme dingen doen, hé?
Aan wat voor domme dingen had je dan zoal gedacht, Louise?
Mijn vrouw en kind achternagaan?
Want er is inderdaad geen seconde van de dag dat ik er niet aan denk.
Ik ga slapen met pijn, sta op met pijn. Ik ga slapen met pijn, sta op met pijn.
En de blikken van de mensen die me mijden, omdat ze denken
dat verdriet besmettelijk is of zo. Ik weet het niet.
Of omdat ze vinden dat het nu stilletjes aan lang genoeg geduurd heeft.
Het leven gaat verder. Tijd heelt toch alle wonden.
En ik heb nog zo veel om voor te leven. Da's waar, hé?
Als ik dan vraag: Wat heb ik dan nog?
Dan kijken ze met een blik van: Je wordt niet verondersteld om dat te vragen.
Wij doen gewoon moeite om beleefd te zijn.
Ah oké. Dank je.
Maar zo werkt het dus niet, Louise. Dat werkt misschien als je bompa van 91
stilletjes in z'n slaap is komen te gaan.
Niet als de moordenaar van je vrouw vrij rondloopt omdat één of andere paljas
bij Justitie vergeten is om een handtekening te zetten op een papiertje.
Dan werkt het dus niet.
Ik kan niet verwachten dat je begrijpt wat ik bedoel.
Het valt niet te begrijpen. Ik zit er middenin en ik begrijp 't ook niet.
Enfin, samengevat: het gaat niet.
Sorry.
Sorry, Louise.
De cijfers die we hebben kunnen voorleggen, waren positief.
Het is een heel mooi jaar geweest voor Puype Logistics.
Dat wil niet zeggen dat we op onze lauweren moeten rusten.
Er wordt voor dit jaar een groei voorzien van 33 procent.
Dat is misschien wat veel, als je ziet dat de target van 13 miljoen vorig...
Dus, die buitenlandse bezoekers worden door Ernest Maple rondgeleid
in het chique gedeelte van Westminster Abbey. Ze houden halt
bij het graf van een heel beroemde advocaat.
Hij zegt: Kijk, hier ligt een groot advocaat en een eerlijk man.
Waarop één van die buitenlanders zegt:
Begraven ze in jouw land dan twee mensen in één graf?
Mijne heren...
we hebben een probleem.
Ja.
Godverdomme.
Ik moet nog overleggen met de procureur,
maar ik neem aan dat die niet veel zin zal hebben in een circus.
Misschien, ik zeg wel 'misschien', kunnen we het op doodslag houden.
Niks doodslag. Moord.
Assisen met een volksjury. Want ik... Ik wil wel een circus.
De Groot heb ik al gepakt, nu wil ik het systeem pakken.
We hebben vernomen dat de dader zich niet verzet heeft
tegen z'n arrestatie.
Hij is formeel geïdentificeerd als Luc Segers.
Zijn vrouw is vorige maand gedood door het slachtoffer.
Je weet nog wel, dat was bij een diefstal in een superette
die toen helemaal uit de hand is gelopen.
Ook zijn dochtertje is daarbij op een tragische manier om 't leven gekomen.
Kenny De Groot is vrijgelaten wegens een procedurefout.
We krijgen hier nauwelijks commentaar voorlopig.
Noch van het parket, noch van het kabinet van de minister van Justitie.
Iemand een suggestie wat ik de media zal vertellen? Hé?
Allee... - Ik zou zo neutraal mogelijk blijven.
En vertellen dat er iets is als scheiding der machten?
En dat ik het volste vertrouwen in Justitie behoud?
Die mens zijn vrouw en zijn kind zijn wel vermoord door een gore loser
die jij hebt vrijgelaten.
Ik vind dat soort uitspraken zeer ongepast, meneer de minister.
Zelfs binnenskamers. U zou beter moeten weten.
We hebben te maken met een individu dat een ander individu heeft gedood.
En dat is alles wat telt. Al de rest is politiek en gezever.
En ik ben niet verkozen, ik zever nooit.
En ik zever zeker niet over de rechtsstaat.
Dat is namelijk de enige staat waarin ik wil leven.
En als die rechtsstaat niet perfect is,
dan wil dat zeggen dat de democratie niet perfect is.
Van alle systemen blijkt dat nog steeds de minst slechte te zijn.
Dus het is dit, of de poorten openzetten voor de barbaren.
Luc Segers zal terechtstaan voor de gepleegde feiten omdat het zo hoort.
Enfin, Jacques.
Wake up and smell the coffee, man.
Denk je nu echt dat je een jury zult vinden die die mens veroordeelt?
De commentaren op het forum van de gazetten gelezen? Da's pas een begin.
Nee, en ik moet die ook niet lezen. Dat staat niet in mijn taakomschrijving.
En daarbij, we hebben toch al veel erger meegemaakt.
Met 300.000 zijn ze komen betogen. Weet je nog? De Witte Mars.
De grote volkse verontwaardiging. De tweede Brabantse Omwenteling.
En waar zitten ze nu? Eén mislukte politieke partij verder.
En ze zijn nog met 300. Mensen zijn sowieso misnoegd, wat er ook gebeurt.
Ze zijn misnoegd over de dotaties van Laurent.
Ze zijn misnoegd omdat de Balkanlanden op elkaar stemmen bij het Songfestival.
En omdat een kunstenaar, godbetert,
katjes omhoog werpt op het Schoon Verdiep.
Als ze maar kwaad kunnen zijn. Maakt niet uit waarover.
Maar goed, laat ze kwaad zijn.
De honden blaffen en de karavaan trekt voorbij.
Omdat de karavaan geen keuze heeft.
Goeiemorgen, dames en heren. De minister zal een verklaring afleggen.
Daarna zullen er geen vragen worden beantwoord.
Le ministre va faire une déclaration
A la suite de laquelle aucune question ne sera posée.
Goeiemorgen. Bonjour.
Als mens en als vader betreur ik de gebeurtenissen van gisteren.
Maar laat één ding duidelijk zijn: in dit land staat niemand boven de wet.
De wet en de toepassing ervan is wat staat tussen orde en chaos.
En chaos is geen optie. Daarom is er in dit land een scheiding der machten.
Ik heb alle vertrouwen in Justitie dat zij deze kiese zaak
op een correcte en efficiënte manier zullen behandelen. Ik dank u.
Nee, nee, nee, geen vragen. Pas de questions.
Mijn cliënt heeft een vaste verblijfplaats.
Er is geen gevaar voor recidive, geen vluchtgevaar.
Bovendien heeft Mr. Segers de wens uitgesproken
om voor een jury van zijn gelijken te verschijnen.
Ik verzoek de Kamer om hem in vrijheid zijn proces te laten voorbereiden.
Rekening houdend met alle voorgelegde argumenten en laten doorwegende
de grote maatschappelijke commotie rond deze zaak,
beslissen wij dat de verdachte aangehouden blijft.
Luister, Walter.
Het is nu aan ons om als een diamant te schitteren tussen de stront. Ja?
Ik reken op jou. Ik wil nul, en ik herhaal het, nul fouten,
slordigheden of losse eindjes die binnen een jaar in ons gezicht ontploffen. Ja?
We laten de rechtsstaat niet te kakken zetten door populistische volksmenners.
Dat kan de rechtsstaat zich niet permitteren. Ergo...
dat kunnen wij ons niet permitteren.
Begrijpt u dat, meneer de onderzoeksrechter?
Ja, meneer de procureur-generaal. - Prima.
Ik heb trouwens gehoord dat u zich kandidaat hebt gesteld als raadsheer.
Ja, een mens kan niet zijn hele carrière onderzoeksrechter blijven natuurlijk.
Ik bezorg u zo snel mogelijk de resultaten van het onderzoek.
Ik kijk ernaar uit.
Vergeet niet mijn warme groeten over te brengen naar uw lieftallige echtgenote.
Ja, het is eigenlijk allemaal nogal simpel, hoor.
Het wapen lag op de plek van de moord met de vingerafdrukken van de dader,
die er gewoon naast zat. Het motief? Lijkt mij vrij duidelijk in dit geval.
En buurtonderzoek heeft uitgewezen dat hij er al een tijd mee bezig was. Dus...
Voorbedachtheid. Dit is wat de Amerikanen noemen:
an open-and-shut case.
Wat gaan ze doen?
Hoe bedoel je?
Ja... Lees jij de gazetten? Die mens is een held.
En vind jij dat ook?
Nee, maar ik versta dat andere mensen dat wel vinden.
Ze hadden De Groot, om te beginnen, nooit mogen laten gaan.
Kijk, Alain, het is geen kwestie van keuzes. Als Segers vrijkomt,
kunnen we de rechtsstaat afschaffen. Dan is dat hier terug de Far West.
Ik ben nooit voor de cowboys geweest, Walter. Altijd voor de indianen.
De indianen zijn wel uitgestorven.
Weet je, ik kan je geen succes wensen, man.
Alleen maar sterkte.
Wat mij intrigeert, en dat brengt mij bij meester De Cock,
elke papa en mama aan wiens kroost wordt geraakt, zegt.'
Ik doe die vent of die vrouw wat. Maar deze man heeft het gedaan.
Wat onderscheidt Mr. Segers van die mensen?
Ik denk dat de anderen in meer of mindere mate
door de rechtsstaat zijn bediend.
Mr. Segers is door Justitie schandelijk in de steek gelaten.
Zou u dan kunnen zeggen da! het de verdienste van Mr. Segers is
dat hij de zwaktes van ons rechtssysteem heeft blootgelegd?
Ik kan u verzekeren
dat dat een verdienste is die Mr. Segers graag 'n ander had gegund.
Smakelijk.
Mr. Segers, als er iets is... Als ik iets voor u kan doen...
Dank u.
Wat als het verder uit de hand loopt?
Voor zover ik weet, werkte het slachtoffer maar in één garage.
Ik denk niet dat er meteen nog eens tien krotten in brand zullen vliegen.
Wat doen we? Met die brand.
Wat kunnen we doen? Procedure volgen. Laat de politie haar werk doen.
Of is een afgebrande garage nu ook al de schuld van falende Justitie?
Nee, de prioriteit is duidelijk, lijkt me, Walter.
En die prioriteit heet Luc Segers.
Er is een dode gevallen en we weten wie het gedaan heeft.
Saaiste Cluedospel ooit, maar zo simpel is het.
We vragen dertig jaar. Niet levenslang. Wegens verzachtende omstandigheden.
En Luc Segers zou ons hiervoor op zijn blote knieën moeten bedanken.
Luc Segers heeft een bom gelegd onder het systeem.
En wij gaan die bom ontmijnen, meneer de onderzoeksrechter.
Twee opties. De eerste is de veiligste
omdat de burgerlijke partij en rechtbank dat zullen volgen.
Ik pleit uitlokking. Dan riskeer je maximaal vijf jaar.
Min verzachtende omstandigheden, min voorhechtenis, min de wet Lejeune
en min de kerstbonus van de koning. Als je twee jaar zit, zal het veel zijn.
Waarom denk je dat de jury dat zal volgen?
Omdat iedereen wint. Vrijspraak kunnen ze zich natuurlijk niet permitteren.
Dat zou een blamage zijn die levensbedreigend is voor de rechtsstaat.
Maar ze zullen de publieke opinie niet willen provoceren
door tot op het bot te gaan. Uitlokking geeft de elegante mogelijkheid
om je schuldig te verklaren zonder je zwaar te veroordelen. Nogmaals:
iedereen wint.
En als ik niet wil dat iedereen wint? Wat als ik wil dat zij verliezen?
Dat is optie twee. Artikel 71. Onweerstaanbare dwang. Riskant.
Waarom? - Onweerstaanbare dwang
wordt uitsluitend gepleit voor crimes passionnels.
Genre de brave, hardwerkende echtgenoot
die ontdekt dat zijn vrouw hem al jaren hoorns zet met de buurman
en die hem met een grijns aankondigt dat ze hem verlaat
met medeneming van de kinderen, de Luxemburgse kasbons en de plasma-tv.
Niet noodzakelijk in die volgorde.
De brave echtgenoot krijgt een waas voor zijn ogen,
pakt een vleesmes en prikt 37 gaatjes in de overspelige ex. Artikel 71.
Het soort zaken dat Jef Vermassen wint met de vingers in de neus. Maar...
onweerstaanbare dwang is een momentopname. Een flash.
En dat valt moeilijk te rijmen met voorbedachtheid. Met planning.
Moeilijk of onmogelijk?
Luc, ik ga ervan uit dat de jury jou zal willen helpen.
Maar dan moet je ze wel de mogelijkheid laten. Het alibi.
En uitlokking is het perfecte alibi.
Dat is niet goed genoeg. Snap je? Niet verliezen...
dat is niet goed genoeg. Ik wil winnen.
Winnen.
Luc, als jouw advocaat moet ik je wel dit zeggen:
in de rechtbank zul je zwaar weerwerk krijgen.
Artikel 71 is een serieuze stap, zelfs voor een welwillende jury.
Als zij 'ja' antwoorden op de schuldvraag, riskeer je levenslang.
Is dat een risico dat je wilt nemen?
Dat is een risico dat ik wil nemen, ja.
Ja, eind vorige week is de jury geselecteerd.
Morgen begint het proces tegen Luc Segers dan echt.
Leo Stoops, mogen we spreken van een historisch proces?
Je moet altijd oppassen met termen als 'historisch'.
Maar in onze geschiedenis denk ik wel da! dit een historisch proces is.
Justitie opnieuw zwaar onder druk, hé.
Ik heb het nooit anders geweten.
Het is juist, het justitieapparaat faalt soms.
Er worden procedurefouten gemaakt, die verstrekkende ge volgen hebben,
die het vertrouwen in Justitie ondermijnen.
Maar daarnaast is er ook het proces.
En in dit proces is de bewijslast duidelijk.
En het is aan het hof van assisen om recht te spreken.
Wat heeft het Vlaamse volk gezegd?
71 procent vindt da! Luc Segers moet worden vrijgesproken.
En 24 procent vindt hem schuldig. Ja, wat heb! u daarop te zeggen?
Het is niet omdat veel mensen heel luid hetzelfde roepen
dat ze daarom gelijk hebben.
Ja, dat was het. Na de break zijn we er weer.
De beschuldigde mag worden binnengeleid.
Mw. De Meuter, u woont dus in het huis aan de overkant
van de garage van Kenny De Groot? - Jawel, meneer.
Als ik door m'n venster kijk, dan kan ik alles zien wat daar gebeurt.
Ja, ik doe dat niet, hé. Uiteraard. Ik heb wel wat anders te doen.
En hebt u de beklaagde, Luc Segers, weleens opgemerkt
in de buurt van die garage? - Jazeker, als ik naar de winkel ging.
Ik ga altijd bij Mw. Baetens op de hoek omdat die verse groenten heeft.
Toen passeerde ik meneer weleens.
En hij zat daar in zijn auto. Gewoon te zitten. En te zien.
En hoe vaak hebt u hem daar gezien?
Zeker een keer of drie, vier.
Ja, dat viel op, hé. Ah ja, want hij reed met zo'n heel chique auto.
Ik dacht nog: Het is te hopen dat hij erin blijft zitten, want anders...
Je moet weten, die buurt bij ons...
En wanneer is de laatste keer dat u hem hebt gezien, Mw. De Meuter?
Ja, dat was de dag van die moord, hé.
Ik hoorde een paar heel harde knallen. Ik ging door mijn venster kijken
en ik zag hem daar, ik bedoel Mr. Segers, naar buiten komen
en op het trottoir zitten.
Ik dacht nog: Waarom gaat hij nu op het trottoir zitten?
Mw. De Meuter, hoe goed kende u Kenny De Groot eigenlijk?
Eigenlijk niet zo goed. Nee, die mens had niet veel contact met de buurt.
U hebt hem toch weleens gesproken? - Eigenlijk niet. Om eerlijk te zijn...
Om eerlijk te zijn, ik had daar schrik van.
En ik niet alleen trouwens. Heel de buurt had daar schrik van.
Hoezo? - Ja... Hoe moet ik dat zeggen?
Hij had een reputatie, hé.
En wat voor soort reputatie?
Meester De Cock, ik heb u aan het begin van het proces toegestaan
om de getuige rechtstreeks te ondervragen. Ik herinner u eraan
dat dat een privilege is dat ik ook weer kan intrekken.
Hebt u nog concrete vragen? - Geen verdere vragen, dank u wel.
Meester Teugels? - Ja.
Mw. De Meuter, hebt u ooit een conflict gehad met Mr. De Groot?
Euh... nee.
Heeft hij u ooit fysiek bedreigd? - Nee.
U verbaal bedreigd? - Nee.
Lets tegen u geroepen? U beledigd? U scheef bekeken?
Nee. - Mag ik u dan aanraden
om in de toekomst niet meer te oordelen over anderen op basis van roddels.
Meester Teugels, dat zal volstaan.
Er is dus geen enkele twijfel mogelijk? - Nee, de beschuldigde heeft bekend
en de bewijslast ter plaatse bevestigde de verklaringen.
Goed, dank u wel. Geen verdere vragen, mevrouw de voorzitster.
Meester De Cock, ik neem aan dat de verdediging nog vragen heeft.
Dank u wel.
U was als één van de eersten kort na de feiten al ter plaatse
bij garage De Groot. Klopt dat? - Klopt, ja.
En waar bevond zich toen de beschuldigde, Mr. Segers?
Mr. Segers zat in de combi, hij was geboeid
en werd bewaakt door twee politieagenten.
En wat hebt u toen gedaan?
Ik ben naar hem toe gegaan, wij kenden elkaar.
Allee... wij hadden mekaar al ontmoet.
Kunt u ons ook zeggen in welke omstandigheden
u de heer Segers voor het eerst hebt ontmoet?
Ik heb Mr. Segers ontmoet
in het kader van het onderzoek naar de moord op zijn vrouw.
Mr. Vercauteren, u moet begrijpen dat uw woordkeuze beladen en tendentieus is.
Ik moet u vragen in dezen
de juridische kwalificatie te gebruiken die indertijd is gehanteerd, te weten:
slagen en verwondingen zonder het oogmerk te doden,
maar met de dood tot gevolg.
Mijn excuses. Mijn fout. Toen ik aan dat onderzoek begon,
was dat nog een moordonderzoek. Vandaar allicht mijn verwarring.
Dank u wel, mevrouw de voorzitter, voor deze... correctie.
U kende dus de beschuldigde.
Hoe zou u de man beschrijven die u toen, die dag,
in de garage van Kenny De Groot voor u zag?
Hij leek mij nogal afwezig. Alsof er een soort waas voor zijn ogen hing.
Het leek alsof hij in een roes verkeerde.
Maar pas op: geen roes van drank of drugs.
En toen hij mij zag, leek het alsof hij...
ontwaakte. - Meester De Cock, alstublieft.
Mr. Vercauteren is geen psychiater en is dus niet bevoegd.
Maar ik heb wel meer tijd doorgebracht met Mr. Segers dan uw psychiater.
Mr. Vercauteren, gelieve u te beperken tot het beantwoorden van de vragen.
Ja... Dat probeer ik, maar ik word heel de tijd onderbroken.
Geen vragen meer.
Emotionele dag op het proces Segers.
Een proces dat de publieke opinie heel erg beroert.
En dat ook in de media en politieke wereld van zeer nabij wordt gevolgd.
Goed, dank je, Elke. Jij blijft natuurlijk ook de volgende dagen
voor ons het proces Segers volgen. Het proces van 'de goede moordenaar'.
Dan kennen ze hun Bijbel natuurlijk weer wel.
Onze expert justitie Faroek Özgünes.
Ik denk dat je wel mag zeggen dat wat het vonnis ook wordt,
dat dit een proces is dat diepe sporen zal nalaten.
Zeer zeker, Want er is in feite ook een parallel proces bezig.
Een proces achter de schermen van Justitie.
Weet dat Justitie zich al jaren wentelt
in de ongenaakbaarheid van haar ivoren toren.
Maar Justitie moet ook vaststellen
dat de druk van de publieke opinie almaar groter wordt.
En advocatuur en Justitie zullen zich daar grondig over moeten bezinnen.
Dank je. Het is nog wachten op een reactie van de minister van Justitie.
Ik dacht al: 'Waar blijven ze?' Klootzakken.
...die voorlopig geen commentaar wil geven.
Is één expert niet wat weinig?
Normaal gesproken wel, maar in dit geval is zo'n expert een alibi
dat we de jury aanreiken
om hun sympathie voor jou rationeel te kunnen omzetten
in een 'nee' op de schuldvraag.
Als we ervan uitgaan dat ze je willen vrijspreken,
volstaat dat als motivatie.
Verder nog iets dat ik kan doen? - Niet direct, nee.
Komen opdagen morgen. - Ja... Oké.
Bedankt.
Dames en heren, het Hof.
Goeiemorgen, iedereen. De beschuldigde mag worden binnengeleid.
Dus, professor, in uw professionele opinie,
is de beschuldigde toerekeningsvatbaar? - Zeker.
Dat betekent dus dat hij zich volledig bewust was van al zijn daden?
Dat klopt. - Dank u wel.
Geen verdere vragen, mevrouw de voorzitster.
Meester De Cock, ik neem aan dat u nog wel wat vragen hebt.
Inderdaad, mevrouw de voorzitter.
Professor De Bats, u omschreef zo-even de heer Segers
als een, en ik citeer, 'een intelligente, normale man
die weliswaar een emotioneel trauma heeft ervaren'.
Dat klinkt vrij ernstig, een emotioneel trauma.
Er zijn veel vormen van trauma, van emotioneel trauma.
In dit geval, bij Mr. Segers, gaat het om zwaar verdriet
met traumatische kenmerken.
Een shock. Ten gevolge van het geweld dat hij zelf ondergaan heeft
met een verstoord verwerkingsproces.
Ik zal dat hier allemaal niet onderschatten,
maar zowel de bewijslast als mijn onderzoek hebben duidelijk aangetoond
dat Mr. Segers, die bovendien meer dan normaal intelligent is,
toerekeningsvatbaar is.
Met andere woorden: verantwoordelijk voor zijn daden.
Voor de volle honderd procent?
Psychologie is geen wiskunde. Het is geen exacte wetenschap.
Wij werken niet met garantiebewijzen.
Dus niet voor de volle honderd procent?
Meester De Cock, professor De Bats heeft uw vraag beantwoord.
Als u geen verdere vragen hebt...
Professor De Bats, of moet ik zeggen 'professor emeritus'?
Want u bent al een tijdje op rust, of vergis ik mij?
Ik zie niet in... - Hoelang is het precies geleden
dat u nog professioneel actief was?
'Op rust' is voor een professor
wellicht iets anders dan voor mensen met uw beroep.
Geen verdere vragen, mevrouw de voorzitter.
In de medische literatuur zijn er tal van gevallen bekend
van soldaten in extreem uitputtende en harde gevechtssituaties,
maar ook van gewone burgers geconfronteerd
met een door brutaal geweld veroorzaakt psychologisch trauma
die gedurende een langere periode aan bewustzijnsvernauwing lijden.
Net zoals dat het lichaam zich bij fysieke pijn,
plaatselijk of volledig, als het ware uitschakelt,
bewusteloosheid is daar het meest concrete voorbeeld van,
doet de geest dat ook.
Psychologisch lijden veroorzaakt een soort van system shutdown.
De betrokkene functioneert schijnbaar nog,
maar is zich maar gedeeltelijk of in het geheel niet bewust
van zijn daden.
In uw professionele opinie, uw actief professionele opinie,
is de heer Segers volgens u een blijvend gevaar voor de samenleving?
Nee, zijn trauma is bij wijze van spreken weggenomen.
Het verdriet, de rouw, het verwerkingsproces,
dat lang en moeilijk zal zijn en misschien niet eindigt, dat blijft.
Maar Mr. Segers vormt geen gevaar voor de samenleving.
U bent uiteraard vertrouwd met artikel 71 uit het Belgische strafwetboek.
Het artikel dat refereert aan onweerstaanbare dwang.
Om even heel concreet te zijn,
is volgens u dat artikel van toepassing op de heer Segers?
In mijn opinie... Ja.
Dank u. Geen verdere vragen, mevrouw de voorzitter.
Ik heb een vermoeden dat één van de andere partijen hierop wil terugkomen.
Meester Teugels? - Nee, dank u, mevrouw de voorzitter.
Meneer de procureur-generaal? - Ja, dank u wel.
Ik heb heel aandachtig geluisterd, Mr. De Weers,
en ik moet zeggen dat ik uw theorie ronduit fascinerend vind.
Ik zou er graag meer over lezen.
Zijn er wetenschappelijke publicaties verschenen die uw visie ondersteunen?
En die u mij kunt aanraden?
Of collega-professoren die hetzelfde als u denken
en me meer uitleg kunnen verschaffen?
Psychologie is een domein dat volop in beweging is.
En waarover nooit eenstemmigheid kan worden bereikt. Maar...
Ik vroeg of ze bestaan, Mr. De Weers. 'Ja' of 'nee' lijkt me voldoende.
Euh... Nee, maar deze specifieke... - Dank u wel.
Geen verdere vragen, mevrouw de voorzitster.
We pauzeren voor het middagreces en hernemen om 14 uur.
De beschuldigde mag worden weggeleid. - Dames en heren, het Hof.
Het is een Walther P5, 9mm. Een Duits wapen.
Niet zonder vergunning te krijgen.
Van '79 tot 2013 het standaardwapen van de Nederlandse politie.
Het is ook erg populair bij Oost-Europese misdaadbendes.
Omdat het erg trefzeker is.
En omdat het, ondanks zijn grote kaliber, toch relatief klein is
en makkelijk handelbaar.
Mr. Lachaert, nog even deze vraag.
U had het over een makkelijk handelbaar wapen.
Wat moet ik mij daarbij voorstellen?
Wat ik zeg. Dat het makkelijk handelbaar is.
Goed, ik ben een volslagen leek. Dus kunt u iets concreter zijn?
Bijvoorbeeld dat het geen veiligheidspal heeft.
Dat het geen grote terugslag heeft. Dat het een semiautomatisch wapen is.
Wat wil zeggen dat je niet hoeft te herladen na ieder schot.
Je kunt dus blijven vuren tot de lader leeg is.
En dat was het geval. De lader was leeg.
Inderdaad. Er kunnen acht kogels in de lader en die zijn alle acht afgevuurd.
In uw opinie, als deskundige, waren dit gerichte schoten?
Hoe bedoelt u?
Er waren overal kogelinslagen. In de muur, in de spiegel.
Dus, vandaar mijn vraag. Ging het hier om gerichte schoten?
Gericht of niet, van dichtbij maakt dat niet uit.
Nogmaals, ging het hier om gerichte schoten?
Meester, ieder schot is gericht. Ook al is het soms slordig gericht.
Geen verdere vragen, mevrouw de voorzitter.
Mr. De Groot is in enkele seconden geraakt door verschillende kogels.
Eén in de kaak, één in de rechterschouder.
Twee in de buikstreek. Die hebben grote inwendige bloedingen tot gevolg gehad.
En de kogel die binnen de paar minuten de dood heeft veroorzaakt,
is de kogel die net onder het hart het lichaam is binnengedrongen,
de aorta heeft gescheurd en via de rug het lichaam weer heeft verlaten.
Van welke afstand is het slachtoffer neergeschoten?
Ik zou de schotafstand durven bepalen
als variërend tussen maximaal twee meter voor de eerst afgevuurde kogels
en ongeveer 40 cm voor de laatste. - Dank u, Mr. Tuypens. Meester Teugels?
Ja... Mevrouw de voorzitter, mag ik de zaalwachter vragen
om mij het wapen in kwestie te overhandigen?
Dank u.
40 cm, zei u?
Dat is ongeveer deze afstand.
Meester Teugels, we zijn hier niet in Amerika.
Een beetje terughoudendheid, alstublieft.
No further questions, Your Honour.
Zoals gewoonlijk waren de psychiaters het met mekaar oneens.
Als het een voetbalmatch was, zou ik zeggen: het is één-één.
Dat is niet slecht. En morgen spelen we de verlengingen.
Wat denk je?
De dokter en vooral die foto's hebben er zwaar ingehakt.
Ik moet eerlijk zeggen, ik was er ook niet goed van. En ik had ze al gezien.
Mr. Puype, hoelang kende u de beschuldigde al?
Ja, dat moet al meer dan twintig jaar zijn.
Hij heeft als student nog vakantiejobs gedaan bij mij in de zaak.
En hij was mij toen al opgevallen.
Opgevallen? In welke zin? - In de meest positieve zin.
Een... harde werker.
Ambitieus ook.
Maar zonder die gemene kantjes die vaak aan ambitie vastzitten. En...
graag gezien bij iedereen.
En na zijn studie is hij bij u in de zaak gekomen?
Ja. Ja. Hij zou mij dan ook opvolgen.
Tenminste, we zouden gaan eten en ik zou het hem dan vertellen.
Enfin... Vragen.
Maar ja, de dag daarvoor gebeurde dan die moord
op zijn vrouw en zijn dochtertje. - Meester De Cock, alstublieft.
Gaat u verder, Mr. Puype.
Na een tijdje kwam Luc terug op kantoor.
In het begin was hij gewoon... Ja, hoe moet ik dat zeggen? Verdrietig.
Al is dat veel te zwak om uit te drukken wat hij toen moet gevoeld hebben.
Maar vanaf het moment dat die... - Verdachte.
Ja. Moest vrijgelaten worden...
Toen is er echt iets geknakt bij Luc.
Hij was dezelfde niet meer. We waren hem totaal kwijt.
En wat is er toen gebeurd?
Lets waar ik... Iets waar ik me heel diep voor schaam.
Maar een bedrijf staat niet stil, je moet vooruit.
Je hebt verantwoordelijkheden.
Mensen die voor je werken, al die families...
Ja, en ik heb... Ik heb toen iemand anders benoemd.
Sorry, Luc.
U hebt uzelf niks te verwijten, Mr. Puype.
Dank u wel, geen verdere vragen.
De getuige mag beschikken. We hernemen de zitting om negen uur morgenochtend.
Het was dus een emotionele dag op het proces Segers. Terug naar jou, Stef
Bedankt, Elke Pattyn. Jij blijft het volgen
tot het bittere eind, mogen we wel zeggen.
En dat geldt natuurlijk ook voor onze expert justitie, Faroek Özgünes.
Wanneer is het aan de jury?
In principe morgenavond, na de pleidooien.
Dan krijgen ze van de voorzitter laatste instructies
en dan gaan ze in afzondering. - Tot er een beslissing is?
En dan? - Dan komt er een arrest.
En de verliezer zal het principe van de volksjury in vraag stellen.
Zoals gewoonlijk.
Er is in deze rechtszaal, maar vooral ook daarbuiten
de afgelopen dagen, weken veel verwezen naar het feit
dat Kenny De Groot eigenlijk achter de tralies had moeten zitten.
En dat deze vreselijke gebeurtenis dan nooit had plaatsgevonden.
Dat een domme procedurefout buitensporig veel gewicht heeft gekregen
en dat de advocaat die die procedurefout heeft gepleit, in casu ik,
een verpletterende verantwoordelijkheid draagt. Ik wil hier dit nog over zeggen:
een advocaat kan alleen een procedurefout pleiten
als er effectief een procedurefout is gebeurd.
En let goed op het onderdeel 'fout' in het woord procedurefout.
Hij is als een scheidsrechter
die wordt verguisd omdat hij probeert de regels toe te passen.
Waarbij het verschil tussen een scheidsrechter en een advocaat is
dat een scheidsrechter vaak moet interpreteren, improviseren.
Terwijl een advocaat gewoon vertrekt vanuit de wet.
En de wet, dames en heren, de wet is geen vodje papier
dat zich zomaar laat interpreteren of improviseren.
Interpretatie, improvisatie leidt tot slordigheid.
Manipulatie. Willekeur.
En de wet is er gekomen, daar is voor gevochten
om de burgers van de democratie te beschermen tegen malafide krachten
die juist belang hebben bij willekeur en manipulatie.
Dat is namelijk het verschil,
het punt waar de democratie een dictatuur wordt.
En daarom zijn er regels, procedures en wetten. Die gevolgd moeten worden.
En niet zomaar alleen als het eens toevallig uitkomt. Altijd.
De basisrechten van Kenny De Groot zijn met de voeten getreden.
En het is niet omdat zijn buren hem niet sympathiek vinden,
dat hij niet dezelfde rechten heeft als u en ik, en iedereen.
Omdat de wet gelijkheid garandeert. Moet garanderen. Moet beschermen.
En de bescherming van die gelijkheid,
die weegt inderdaad zwaarder dan de eventuele schuldvraag.
Hoe absurd en oneerlijk dat ook mag lijken.
En als dat stoort, als dat pijn doet, dan is het aan de politiek
en aan Justitie om ervoor te zorgen dat dat niet meer kan gebeuren.
Door deugdelijke, duidelijke wetten te maken.
En zorgvuldig om te springen met de toepassing daarvan.
Bijna was er geen burgerlijke partij op dit proces.
Want Kenny De Groot was naast ongetwijfeld een heleboel andere dingen
ook vooral een eenzame mens.
Een verre neef van hem heeft aan mij gevraagd
om hier als burgerlijke partij aanwezig te zijn.
Voorts kon 't hem niet veel schelen.
Ze hadden al jaren geen contact meer en hij wou dat ook zo houden.
Ik heb hem wat dat betreft, gerust kunnen stellen. Hé?
Ik wou hier zijn. Niet zozeer omdat ik mij verantwoordelijk voel.
Maar omdat ik vermoedde, vreesde
dat hier, zoals gebruikelijk, het proces van het slachtoffer gemaakt wordt.
En om dat, waar nodig, te nuanceren.
Dames en heren van de jury, hier zijn enkele foto's
van Kenny De Groot als kleuter. Er zijn er niet zo veel.
En al helemaal geen foto's waar hij onbezorgd en gelukkig op te zien is.
Kenny De Groot is de zoon van een welgesteld,
hardwerkend diamantairskoppel uit het Antwerpse.
Ze wilden een perfecte zoon. En ze kregen Kenny. Kenny was perfect.
Maar toen hij op zijn derde verjaardag nog steeds in zijn broek plaste
en bij hem werd vastgesteld dat hij chronisch incontinent was,
stortte de wereld van die mensen in, want dit hadden ze niet gewild.
Hier hadden ze niet om gevraagd.
En ga daar maar eens mee stoefen bij de buren en de kennissen.
En wat gaat de familie daar niet van zeggen?
Dus... Kenny werd veilig weggestoken
in een tehuis voor moeilijk opvoedbare kinderen ergens in Mol.
Dat viel toen te regelen
in ruil voor een substantiële financiële bijdrage.
Hij leerde zijn incontinentie zo goed en zo kwaad als mogelijk te beheersen.
Want hij wou vooral dat zijn ouders trots op hem konden zijn.
In het begin kwamen zijn ouders hem nog bezoeken.
Telkens maar een halfuur, want ze hadden het druk, druk, druk.
En toen hij zes werd, mocht hij in de weekends naar huis.
En reed hij mee met het busje van die instelling.
Een rit van anderhalf uur.
Eerst werden de kindjes die dichterbij woonden afgezet.
Tot ze aan de halte kwamen waar zijn ouders hem zouden komen oppikken.
De eerste keer heeft hij daar anderhalf uur staan wachten.
Helemaal alleen.
Tot het donker werd.
En toen een patrouille van de lokale politie hem opmerkte
en alleen het adres van de instelling in zijn rugzak vond,
bracht ze hem terug.
Daarna bleef het busje tien minuten bij hem wachten
en toen mocht hij terug instappen.
Na een paar maanden...
is Kenny tijdens de weekends gewoon in de instelling gebleven.
Kunt u zich voorstellen wat dat moet betekenen voor een kind van zes?
Kenny is tot zijn 18de in die instelling blijven hangen.
Toen is hij op straat gezet. Daar heeft hij overleefd
met het instinct, de handigheid,
maar vooral ook de hardheid die hem is aangeleerd in Mol.
Dus zeg ik U.
Als het systeem ergens heeft gefaald, dan is het lang voor de fatale dag
dat het pad van mevrouw Segers het pad van Kenny De Groot kruiste.
Verdiende Kenny De Groot het om als een dode hond te worden afgeschoten?
Ik ben het wel zeker van niet.
Dus, dames en heren van de jury,
vraag ik u
om Luc Segers te veroordelen als de moordenaar die hij is.
Dank u.
Het woord is aan het Openbaar Ministerie voor het requisitoir.
Dank u wel, mevrouw de voorzitster.
Dames en heren van de jury.
Feiten zijn echt het enige wat telt in een rechtbank.
Alles wat geen feiten zijn, zijn leugens.
Dus laat mij u enkel en alleen feiten aanreiken.
De waarheid. Hoe onaangenaam die ook moge klinken.
Feit: er is in deze zaak maar één beschuldigde en dat is Luc Segers.
Feit: niet enkel is de bewijslast tegen de beschuldigde onwrikbaar,
hij bekent zelfs de feiten.
Opnieuw feiten: hij bekent dat hij het slachtoffer heeft gevolgd.
Dagen aan een stuk, wachtend op het juiste moment om toe te slaan.
En toen Mr. Segers had beslist, in volle verstand en verantwoordelijkheid,
wanneer de moord moest gebeuren,
heeft hij zich illegaal een wapen aangeschaft.
Elke stap van zijn plan heeft hij gezet in het volle besef van elke handeling
en haar consequenties.
Wel dat, dames en heren, dat is precies wat de wet omschrijft
als voorbedachten rade.
Dus, als wij al deze feiten samenleggen
en zo de puzzel, die de waarheid soms is, vervolledigen,
dan is er maar één conclusie.
Eén waarheid. Er is maar één voldongen feit.
Luc Segers, gewapend met een illegaal pistool,
heeft de ongewapende Kenny De Groot in koelen bloede geëxecuteerd.
De moord zelf was tot in de puntjes uitgekiend.
En als dusdanig uitgevoerd.
Er zijn twee soorten moordenaars die dit patroon volgen:
huurmoordenaars en wraakmoordenaars.
De heer Segers werkte niet in opdracht van derden.
De heer Segers handelde dus uit wraak. In de gevangenis
zitten honderden mensen die ook uit wraak hebben gehandeld.
En ik zeg u, die zitten daar met recht en reden.
Een argument om Mr. Segers anders te benaderen bestaat niet.
De verdediging zal natuurlijk zeggen van wel. Die zal artikel 71 bovenhalen,
waarvoor zelfs een zogezegde expert uit Nederland moest langskomen
met onbewezen theorieën. En ik herhaal het: theorieën.
Geen feiten.
Niemand ontkent dat de heer Segers gruwelijke feiten heeft meegemaakt.
Niemand ontkent de pijn die Luc Segers moet dragen z'n hele leven lang.
Het is vreselijk, wat er is gebeurd. Ja. Maar is niet uniek.
In rechtbanken zoals deze zijn er zaken
waarin bejaarden geconfronteerd worden met oplichters
die er met hun hele pensioen zijn vandoor gegaan.
In rechtbanken zoals deze zijn er zaken waar moeder en vaders oog in oog staan
met de dronken doodrijder van hun kind.
Wetende dat hij al eerder dronken achter het stuur werd betrapt.
In rechtbanken zoals deze zijn er moeders en vaders die moeten aanhoren,
in detail, wat verkrachters hebben gedaan met hun dochter.
Het zijn allemaal, stuk voor stuk tragische gebeurtenissen.
En al deze mensen zijn verscheurd door verdriet, onmacht
en ja, wraakgevoelens.
Het zijn allemaal stadia in een moeizaam en lang verwerkingsproces.
Bijgestaan door familie, vrienden en sociale diensten.
Maar de heer Segers heeft de hem aangeboden hulp nooit aanvaard.
Nee, de heer Segers heeft beslist om pijn te berokkenen aan iemand anders.
Maar wraak, dames en heren van de jury, is geen oplossing.
Nooit.
En verdriet mag en kan geen alibi zijn voor wraak.
Nooit.
Luc Segers heeft beslist dat hij, in tegenstelling tot onze maatschappij,
het recht heeft om de doodstraf uit te voeren.
Hij heeft beslist een medemens van het leven te beroven.
Te doden, te vermoorden.
Dat maakt van Luc Segers geen martelaar, geen slachtoffer, geen symbool.
Dat maakt van Luc Segers een moordenaar.
En u, dames en heren van de jury, moet nu beslissen
of u een moordenaar ongestraft laat of niet.
Het Openbaar Ministerie erkent zijn blanco strafregister
en is bereid om verzachtende omstandigheden in aanmerking te nemen.
Maar u moet eerst 'ja' of 'nee' zeggen op de schuldvraag.
De enige manier om hierop te antwoorden, is te kijken naar de feiten.
Dank u voor uw aandacht.
Los van hoe het afloopt straks, was het de moeite?
Ik bedoel met wat je nu weet.
Zou je hetzelfde doen?
O ja.
Het klopt dat de informatisering,
die trouwens door mijn voorganger in gang is gezet, wat vertraging oploopt.
Maar we zitten terug op koers.
Het Openbaar Ministerie is klaar. Ze nemen een lunchpauze.
Bent u nerveus over het vonnis,
over hoe dit zal afstralen op uw departement Justitie?
Nerveus? Waarom zou ik nerveus moeten zijn?
Ik hoef u er niet aan te herinneren dat er iets bestaat
als scheiding der machten.
En dat ik mij als minister niet uit te spreken heb over een arrest.
Het is weer Justitie dat zwaar onder vuur ligt.
Dit departement doet al jaren z'n best om van Justitie een modern...
Al zijn de resultaten niet meteen zichtbaar.
Al in 2000 beloofde u
dat er uiterlijk tegen 2010 drie nieuwe gevangenissen zouden opengaan.
Ik stel vast... - Ja, dat klopt. Dat zal wel.
Maar er bestaat ook zoiets als procedures.
En zeggen zij die meer gevangenissen willen er niet bij
dat die overal mogen komen, behalve in hun tuin.
Of hun gemeente. Of om zeker te zijn hun provincie.
Wat wil je dat ik doe? Dat ik zelf een paar volkstuintjes ga omspitten?
Wat meneer de minister bedoelt,
is dat we er goede hoop op hebben dat er uiterlijk eind dit jaar
aan alle laatste administratieve voorwaarden zal worden voldaan.
En dat de vertraging al bij al beperkt zal blijven.
Als u ons nu wilt excuseren. - Ja. Heren, bedankt.
Dat nog niemand zich ooit heeft afgevraagd
waarom al die gevangenissen zo vol zitten,
als Justitie dan toch zo slecht presteert.
Da's een interessante contradictie.
Omdat één derde van de gevangenen in voorhechtenis zit
in afwachting van hun proces. - Nog een geluk.
Zo houden we ze nog even van de straat. Veroordeeld krijgen we ze toch niet.
Wat straks ook uw oordeel mag zijn, dames en heren van de jury,
deze trieste zaak kent alleen maar verliezers.
Kenny De Groot is dood.
Neergeschoten door Luc Segers. Ella De Graeve en Anna Segers,
respectievelijk de echtgenote en het zevenjarige dochtertje van Luc Segers,
zijn ook dood.
Gedood in een uitbarsting van zinloos, toevallig en brutaal geweld
door Kenny De Groot.
Meester Teugels heeft aangrijpend gesproken over Kenny De Groot.
En zijn trieste verhaal heeft ook mij niet onberoerd gelaten.
Het is waar dat Kenny De Groot een beter leven verdiend had.
En het is een mensonterende schande wat hem door zijn ouders is aangedaan.
Ik mag alleen maar hopen dat zij hun morele verantwoordelijkheid
in dezen beseffen.
Maar...
elke beslissing die wij nemen als individu,
is uiteindelijk de beslissing van dat individu.
Just say no is een terechte slogan bij drugscampagnes.
Drugs komen niet je neus invliegen als pollen door de lucht.
Een auto rijdt niet uit zichzelf 180 km per uur.
Het is de bestuurder die daarvoor zorgt.
In de instelling in Mol, waar Kenny De Groot verbleef, was hij niet alleen.
Daar zijn honderden, wellicht duizenden kinderen ondergebracht
en, zo goed als mogelijk was in de gegeven omstandigheden, opgevoed.
De meesten zaten daar niet uit vrije wil.
De meesten hebben niet de jeugd gehad waar ze als kind recht op hadden.
Maar zijn ze daarom ook allemaal dieven geworden? Of moordenaars?
Ik dacht van niet.
Deze man heeft niks meer. En tot voor kort had Luc Segers alles.
Een prachtige vrouw, een fantastisch dochtertje.
Een carrière, een toekomst. Hij was graag gezien bij vrienden en collega's.
Hij was, zoals dat heet, het cement van onze maatschappij.
Welnu, die toekomst is hem ontnomen.
En niet door een natuurramp of een ongeval of een ziekte.
Of wat weleens 'het noodlot' wordt genoemd.
Dat op zich is al wreed en vreselijk en ondraaglijk genoeg in zijn willekeur.
Maar goed, niemand kan er wat aan doen.
Je incasseert, je raapt de scherven van je leven weer op, probeert ze te lijmen
en weer door te gaan. Want zo gaat dat met het leven.
En dat zeggen de goed bedoelende mensen dan ook: Het leven gaat door.
En soms lukt dat. En soms lukt dat niet.
Maar...
probeert u zich nu voor te stellen
dat dat noodlot een gezicht heeft. Een naam.
Dat er iemand schuldig is aan de dood van je vrouw, van je kind.
Verantwoordelijk voor het vernietigen van alles wat je dierbaar is.
Dat al je plannen, dromen en verwachtingen in het niet verdwijnen.
En dat er alleen nog maar pijn is, en woede en verdriet.
De enige houvast die je dan nog hebt,
de laatste strohalm waar je je aan vastklampt,
is de wetenschap dat we leven in een rechtsstaat.
In een georganiseerde maatschappij, waar onrecht wordt bestreden
en schuldigen worden gestraft. Dat brengt de doden niet meer terug.
Dat maakt de schade niet ongedaan.
Maar het is een onmisbare schakel in het verwerkingsproces.
Als dat niet gebeurt...
Als door een techniciteit of een zogenaamde procedurefout
het onrecht niet wordt bestreden en de schuldige niet wordt gestraft,
wat zegt dat dan over recht en rechtvaardigheid?
Luc Segers is in de steek gelaten door Justitie.
Het stilzwijgende contract dat hij heeft met de staat, net als wij allemaal,
is eenzijdig opgezegd.
De staat organiseert de maatschappij.
Daar betalen wij belastingen voor. En in dit land niet weinig.
En we gaan ervan uit dat de staat zijn burgers beschermt.
En als er ondanks alles toch iets misloopt,
dan gaan we ervan uit dat de staat ingrijpt.
Corrigeert waar mogelijk, straft waar nodig.
Ook dat is een verbintenis die de staat is aangegaan.
De rechtszekerheid is één van de hoekstenen van onze samenleving.
Een onvervreemdbaar recht. Een vanzelfsprekendheid.
Haal die hoeksteen weg en de rechtsstaat wankelt.
En nee, in tegenstelling tot wat mijn confrater zo-even beweerde,
het zijn niet de procedures die de rechtsstaat bewaken.
Het is niet de theorie van de wet die boven alles staat.
En al helemaal niet als die theorie wordt gebruikt, misbruikt
om schuldigen uit de gevangenis te houden. Zo wordt de wet ondergraven.
Uitgehold. In naam van de democratie.
Terwijl in werkelijkheid het tegendeel gebeurt.
Recht is niet langer synoniem van rechtvaardigheid.
Waardoor de burger zijn vertrouwen in de rechtsstaat verliest.
En dat, dames en heren van de jury, is de bom onder het systeem.
Als de rechtsstaat geen parodie was geworden
van wat die wordt verondersteld te zijn, dan was de crimineel
die het leven van Luc Segers heeft verwoest, berecht en veroordeeld.
En had dit pijnlijke proces niet plaats hoeven te vinden.
Is Luc Segers de eerste man wiens vrouw wordt vermoord?
Nee.
Is Luc Segers de eerste man die zijn kind verliest?
Nee.
Maar hij is bij mijn weten wel de eerste man die te horen kreeg
dat volgens de letter van de wet de feiten niet hebben plaatsgevonden.
Kunt u zich dat voorstellen? Kunt u zich dat beginnen voor te stellen?
En op dat moment is er iets geknakt in Luc Segers.
U hebt de getuigenissen gehoord. Hij was zichzelf niet meer.
Het was alsof er een waas voor zijn ogen hing.
Professor De Weers is komen spreken over de shock
die verdriet en blootstelling aan extreem geweld veroorzaken.
Luc Segers heeft gehandeld
vanuit wat in artikel 71 wordt omschreven als onweerstaanbare dwang.
En dat volstaat
om op de schuldvraag in eer en geweten 'nee' te kunnen antwoorden.
Dames en heren van de jury...
ik vraag u om deze man, die geen gevaar is voor de maatschappij,
die door diezelfde maatschappij gruwelijk onrecht is aangedaan,
te helpen om uit dit diepe dal te klimmen en hem een toekomst te gunnen.
Dat zal sowieso een andere toekomst zijn dan die die hem zo brutaal is afgenomen.
Maar dat is het minste wat de maatschappij, wat u,
als vertegenwoordigers van deze maatschappij,
dit slachtoffer moet gunnen.
Ik wens u in de komende uren
veel sterkte en wijsheid toe. En ik dank u voor uw aandacht.
Mr. Segers, wilt u nog iets zeggen voor de jury z'n beraadslagingen begint?
Ik ben maar een gewone mens, net zoals u.
En ik was gelukkig.
Ik weet natuurlijk niet of ik dat geluk verdiende. Ik denk het wel.
Ik heb nooit bewust iemand kwaad gedaan,
ik heb ook altijd gestreefd naar het goede.
Ik heb ook altijd geloofd in onze maatschappelijke structuren.
In ons systeem... dat voor ons zorgt
en waarvan ik denk, ondanks alles, dat dat nog altijd het beste systeem is.
We moeten dat systeem beschermen en koesteren,
zoals het ons beschermt en koestert. En we mogen niet aanvaarden
dat het wordt misbruikt en gemanipuleerd door derden die, door hun eigen daden,
zichzelf buiten de wet hebben gesteld. En er zich achter verschuilen.
Meester De Cock sprak over mijn toekomst.
Ik weet niet hoe mijn toekomst eruitziet.
Op dit moment zie ik eigenlijk alleen maar één grote leegte,
waarvan ik niet weet of ik ze ooit zal kunnen opvullen.
Ik heb nooit gekozen voor wat mij is overkomen of voor wat ik heb gedaan.
Ik weet natuurlijk ook niet wat ik zou doen als ik in jullie plaats was.
Ik denk... Ik weet het niet.
Ik denk dat jullie moeten doen wat jullie denken dat juist is.
En dan zal ik dat aanvaarden natuurlijk.
Dank je.
Met dezen valt de zware taak op uw schouders.
Het is nu wachten op de beslissing van de jury.
Antwoorden ze 'nee' op de schuldvraag, dan gaan ze in
op de onweerstaanbare dwang die door de advocaat is gepleit.
En dan is Luc Segers een vrij man. Antwoorden zij 'ja',
dan zal de jury zich samen met het Hof moeten beraden over de strafmaat.
De jury is naar een hotel gebracht. Het zal niet meer voor vanavond zijn.
Oké, bedankt.
Is dat nu goed of slecht?
Eerlijk gezegd, ik zou het niet weten.
De jury heeft met de rechters overlegd over de motivatie van hun beslissing.
Dat is, zoals u weet, verplicht door Europese rechtsregels.
De voorzitter zal nu het arrest voorlezen.
Zo meteen valt dus het doek over één van de meest ruchtbarende assisenzaken
die ons land ooit heeft gekend, en kent Luc Segers zijn lot.
Beschuldigde, gelieve op te staan voor de lezing van het arrest.
Gelet op het arrest van de Kamer van lnbeschuldigingstelling
de dato 22 december 2012, waarbij Segers Luc, ingenieur,
geboren te Schilde op 11 januari 1968,
wonende te 9140 Temse...